Digitale Encyclopedie van Mierlo
Zoek in de bestaande historische kennisbank zonder honderden dossiers tegelijk te laden. Elk resultaat opent op zijn vaste, canonieke MvM-adres.
Verkennen
Resultaten
Organisatie: V.V. Mifano. Basis: digitaal jubileumboek bij het 75-jarig bestaan in 2004. Gebruik: georganiseerde voetbalsporen 1919, oprichting huidige club 23 juni 1929, M.V.C./P.V.C., naam Mifano, jeugd, damesvoetbal, sportparken, straatvoetbal en internationale trainingsgasten. URL: https://www.mifano.nl/wp-content/uploads/mifano/Mifano-de-voetbalclub-van-Mierlo-Historie.pdf
Organisatie: V.V. Mifano. Gebruik: huidige verenigingsinformatie, jeugddeelname en adres Sportpark De Ark, Goorsedijk 3. URL: https://www.mifano.nl/ledeninformatie/
Organisatie: V.V. Mifano. Gebruik: vrijwilligersstructuur, commissies, terreinbeheer, jeugdorganisatie, maatschappelijke stages en onderscheidingen. URL: https://www.mifano.nl/organisatie/
Organisatie: V.V. Mifano. Gebruik: doel en besteding van sponsoring voor trainers, kaderopleiding en verenigingsactiviteiten. URL: https://www.mifano.nl/sponsorbeleid/
Vaarle Vaarle krijgt een zelfstandig dossier omdat dit onderwerp een eigen, herkenbare plaats inneemt in de geschiedenis van Mierlo en onvoldoende zichtbaar wordt wanneer het alleen als detail in een groter overzichtsartikel staat. De afbakening is bewust smal gehouden: dit dossier behandelt de lokale functie, ontwikkeling en betekenis van het onderwerp, terwijl verwante themaâs via [âĶ]
Vaccinatiegeschiedenis in Mierlo Vaccinatie is een geschikt onderwerp om de overgang van traditionele ziektebestrijding naar georganiseerde volksgezondheid in Mierlo zichtbaar te maken. Vooral pokken vormden in de negentiende eeuw een directe aanleiding voor registratie, toezicht en inenting. Het dossier behandelt niet alleen medische techniek, maar ook de rol van gemeentebestuur, artsen, ouders en scholen. Pokken [âĶ]
Van boerderijmelk naar zuivelfabriek De geschiedenis van melk in Mierlo laat de overgang zien van een agrarische huishoud- en dorpsvoorziening naar georganiseerde verwerking en distributie. Lokale herinneringen aan het boerenleven beschrijven een wereld waarin melk direct aan de boerderij en in het dorp aanwezig was. De archiefvermelding van de zuivelfabriek Sint Lucia, gedateerd 1916â1960, laat [âĶ]
Van Boerinnenbond via KVO naar ZijActief Mierlo Van Boerinnenbond via KVO naar ZijActief Mierlo krijgt een zelfstandig dossier omdat dit onderwerp een eigen, herkenbare plaats inneemt in de geschiedenis van Mierlo en onvoldoende zichtbaar wordt wanneer het alleen als detail in een groter overzichtsartikel staat. De afbakening is bewust smal gehouden: dit dossier behandelt de [âĶ]
Otto en Jan van Cuijk In 1335 kwam de heerlijkheid Mierlo in handen van Otto van Cuijk. Het RAAP-overzicht noemt hem als heer van 1335 tot 1350. Daarna volgde Jan III van Cuijk, die Mierlo tot 1356 bezat. De periode Van Cuijk was relatief kort, maar belangrijk omdat zij tussen de vroege herenfamilie en de [âĶ]
Van Gogh en Mierlo: hypothese en onderzoek Er bestaat een lokale hypothese dat een tekening van Vincent van Gogh mogelijk een plek bij Mierlo of een Mierlose kanaalbrug weergeeft. Juist omdat de toeschrijving van de locatie niet algemeen vaststaat, wordt dit geen artikel dat beweert dat Van Gogh âin Mierlo tekendeâ, maar een onderzoeksdossier over [âĶ]
Een familie met langdurige invloed Vanaf 1518 kreeg het geslacht Van Grevenbroeck een centrale plaats in de Mierlose geschiedenis. Na een akkoord over aanspraken op de heerlijkheid kwam Raes van Grevenbroeck aan de macht. Daarna volgden verschillende familieleden en regenten. De bekendste, maar ook meest omstreden heer uit deze familie is Erasmus van Grevenbroeck. Zijn [âĶ]
Een geleidelijke verandering In de prehistorie veranderde de manier waarop mensen het landschap gebruikten fundamenteel. De oudste groepen leefden van jacht, visserij en het verzamelen van voedsel. Later gingen landbouw en veeteelt een steeds grotere rol spelen. Voor Mierlo kennen we geen geschreven bronnen uit deze perioden; de ontwikkeling moet volledig uit archeologische vondsten en [âĶ]
Een korte overgang in 1335 Hendrik van Langel speelt een rol in de overgangsperiode vlak vÃģÃģr de komst van Van Cuijk. Volgens de Canon van Mierlo was hij een neef van Goesewijn Moedel van Mierlo en trad hij op bij het bestuur van de heerlijkheid. Het RAAP-overzicht noemt Hendrik van Langel kort vÃģÃģr 1335 en [âĶ]
Hulp was ooit afhankelijk van lokale middelen Eeuwenlang hing steun bij armoede, ziekte en ouderdom af van familie, kerkelijke fondsen, liefdadige verenigingen en gemeentelijke armenzorg. Het Apostelhuis is daarvan een vroeg voorbeeld. Later kwamen armenbesturen, de Tafel van de Heilige Geest, Vincentius- en Elisabethverenigingen en gemeentelijk betaalde geneeskundige hulp. Rechten in plaats van uitsluitend gunsten [âĶ]
Een uitzonderlijke zestiende-eeuwse loopbaan De reis van Willem van Enckevoirt van het landelijke Mierlo naar Rome is een van de opvallendste persoonlijke verhalen uit de dorpsgeschiedenis. Een kerkelijke opleiding bood in de late middeleeuwen aan een talentvolle jongen een van de weinige wegen naar internationale studie en bestuur. Van Enckevoirt kwam vermoedelijk via 's-Hertogenbosch en [âĶ]
Barbara van Scherpenzeel Het geslacht Van Scherpenzeel raakte via huwelijk nauw verbonden met de heerlijkheid. Barbara van Scherpenzeel was echtgenote van Erasmus van Grevenbroeck junior. Na 1674 trad zij gedurende vele jaren als vrouwe van Mierlo op. Barbara probeerde via langdurige juridische procedures een groter deel van de eerder afgekochte heerlijke rechten te herstellen. Volgens [âĶ]
Vleesvoorraad op het erf Een of meer varkens vormden op veel historische boerenerven een belangrijke vleesreserve. De dieren konden worden gevoerd met producten en reststromen uit het eigen huishouden en bedrijf. Lokale bronnen tonen varkens regelmatig in het dagelijkse boerderijleven. In een bericht uit De Kersenpit over een brand op 't Oudven wordt bijvoorbeeld vermeld [âĶ]
Dieren als onderdeel van het gemengde bedrijf Veehouderij stond in historisch Mierlo meestal niet los van akkerbouw. Koeien leverden melk en mest, varkens konden restproducten benutten en paarden of ossen leverden trekkracht. Het aantal dieren per boerderij was veel kleiner dan in moderne gespecialiseerde bedrijven. Voor kleine boeren kon ÃĐÃĐn koe of varken al een [âĶ]
Naamkaart van het landschap VÃģÃģr huisnummers, moderne straatnamen en nauwkeurige kaarten gebruikten bewoners namen om akkers, weilanden, heidevelden, bossen en andere terreinen aan te duiden. Zulke veldnamen vormden een praktische mentale kaart van het landschap. Heemkundekring Myerle beschrijft veldnamen als belangrijke bron voor historische geografie. Namen kunnen aanwijzingen bevatten over bodem, landbouw, bezit, gebruik, personen, [âĶ]
Veldwachters van Mierlo Voor de komst van de moderne politie waren veldwachters een zichtbaar gezicht van het lokale gezag. Zij hielden toezicht op wegen, markten, kermis, jacht, drankgebruik, ordeverstoring en gemeentelijke voorschriften. In Mierlo veranderde hun werk mee met verkeersgroei, nieuwe wetten en de ontwikkeling van Mierlo-Hout. Taken op straat en buitengebied De veldwachter controleerde [âĶ]
Veldwachterswoning aan de Dorpsstraat De veldwachterswoning aan de Dorpsstraat maakt een bestuurlijke functie tastbaar in het straatbeeld. Een ambtswoning was niet alleen privÃĐwoning: zij kon tegelijk herkenningspunt zijn voor inwoners die de veldwachter nodig hadden. Het dossier onderzoekt gebouw, bewoners en functie zonder te veronderstellen dat iedere genoemde veldwachter er in dezelfde periode woonde. Wonen [âĶ]
Water in zandlandschappen Vennen zijn ondiepe wateren die kenmerkend zijn voor zand- en heidelandschappen. Ze liggen vaak in natuurlijke laagten en zijn sterk afhankelijk van regenwater, grondwater en lokale bodemopbouw. Rond Mierlo zijn vennen vooral bekend uit de Strabrechtse Heide en Molenheide. Het Beuven is het bekendste voorbeeld in de regio en wordt door Staatsbosbeheer [âĶ]
Prehistorische gravure, gevonden in Geldrop De zogeheten Venus van Mierlo is een gegraveerde zandsteen uit een laat-paleolithische vindplaats. De steen werd in 1961 opgegraven bij Geldrop, niet in Mierlo. Daarom wordt ook de geografisch nauwkeuriger naam Danseresje van Geldrop gebruikt. De context wordt verbonden met rendierjagers van de Ahrensburgcultuur aan het einde van de laatste [âĶ]
Prehistorische gravure, gevonden in Geldrop De zogeheten Venus van Mierlo is een gegraveerde zandsteen uit een laat-paleolithische vindplaats. De steen werd in 1961 opgegraven bij Geldrop, niet in Mierlo. Daarom wordt ook de geografisch nauwkeuriger naam Danseresje van Geldrop gebruikt. De context wordt verbonden met rendierjagers van de Ahrensburgcultuur aan het einde van de laatste [âĶ]
