Zand afgezet door wind
Mierlo ligt in een gebied waar tijdens de laatste ijstijden grote hoeveelheden zand door de wind werden verplaatst en afgezet. Zo ontstond een licht golvend dekzandlandschap met hogere ruggen en lagere kommen. Het reliëf is vaak subtiel, maar had grote invloed op bewoning, landbouw en waterhuishouding.
Hogere zandgronden waren relatief droog en daardoor geschikt voor erven, wegen en akkers. In lagere delen bleef water langer staan en ontstonden beekdalen, natte heide of vennen.
Basis van het latere cultuurlandschap
Op de hogere gronden ontstonden in de loop van de geschiedenis akkercomplexen en nederzettingszones. Andere zandgronden bleven lang heide en werden vanaf de negentiende eeuw op grote schaal ontgonnen of bebost. Molenheide, Luchenseheide en de omgeving van de Strabrechtse Heide laten verschillende stadia van die ontwikkeling zien.
