Bewoning in Luchen
Een van de belangrijkste vindplaatsen voor de prehistorische geschiedenis van Mierlo ligt in Luchen. Archeologisch onderzoek daar heeft nederzettingsresten uit de late bronstijd en vroege ijzertijd opgeleverd. De Canon van Mierlo plaatst deze bewoning grofweg tussen 1050 en 500 voor Christus.
De onderzoekers vonden sporen die horen bij een agrarische nederzetting: paalkuilen en andere structuren die de plaats van gebouwen en erven markeren, samen met aardewerk en gebruikssporen. De vondsten maken duidelijk dat het gebied waar tegenwoordig een moderne woonwijk ligt, duizenden jaren eerder al als woon- en werkgebied werd gebruikt.
Ook elders sporen
De gemeentelijke archeologische catalogus vermeldt op meerdere plaatsen in Mierlo resten uit bronstijd en ijzertijd. Daarmee is Luchen geen geïsoleerd verschijnsel. De verspreiding van vindplaatsen wijst op een landschap waarin kleine boerenerven en akkers in de loop van de tijd konden verplaatsen.
Deze prehistorische bewoning mag niet rechtstreeks gelijkgesteld worden aan het latere dorp Mierlo. Wel vormt zij een belangrijk deel van de lange bewoningsgeschiedenis van hetzelfde gebied.
